تعطیل

 تنهایی درد عظیمی ست! در این دنیای بزرگ در تماشاخانه ای

که زندگی نام دارد هریک از انسان ها بازیگر نقش خود هستند

اما در این نمایش پرشور به تنهایی نمی توان نقش زیبایی ایفا کرد.

انسان تنها هیچ لذتی از بازی زندگی نصیبش نخواهد شد چراکه

چشمان مشتاق تماشاگران و هم بازی ها گرمی بخش این نمایش

است.بازتاب نقش ما تنها در آینه باشد فقط پیری زودرس و

ملامت اندوه بار را در نگاه پابرجای آن خواهیم یافت.